Boerderijbelevingsdag: Zaterdag 11 juli met Mattias in de melkput, boeren binnen gezonde grenzen

Op uitnodiging van Den Hâneker had ik mij aangemeld een dagdeel mee te willen lopen met een boer in de polder tijdens een boerderijbelevingsdag. Ik had een stille hoop uitgenodigd te worden op de boerderij van Mattias en Coriene Verhoef. Eén van de jonge boerenstellen in onze polder die bij overname van het bedrijf de sprong hebben gewaagd van gangbaar naar natuur inclusief of biologisch dynamisch over te stappen. Wie belt mij: Mattias Verhoef.

Zaterdagmorgen 11 juli werd ik om 5.30 uur verwacht. Eerste werk: de koeien ophalen van het land. Kort voor 5.30 uur arriveerde ik op de boerderij. Mattias stond me al op te wachten. Ik had mijn werkkleding meegenomen. Kaplaarzen niet meer te vinden, dus nieuw gekocht. Al pratend liepen we de polder in. Omringd door grutto’s die zich al weer aan het verzamelen waren voor hun trektocht naar zuidelijker oorden. Kieviten, scholeksters, een sperwer met jong. De lucht was vol met vogels. Er strijken zelfs regelmatig kemphanen neer, zo vertelde Mattias. Die zijn op doortocht en verblijven kort in de polder om te foerageren. Nu snap ik waarom er in de polder van Nieuw-Lekkerland zo weinig weidevogels meer zijn. De veertig hectare kruidenrijk grasland achter de boerderij van Mattias en Coriene is een waar insectenparadijs voor weidevogels. Mattias had een nog mooier verhaal. Hij heeft een stukje land van natuurmonumenten in beheer gekregen waarbij hijzelf had voorgesteld het gras in stroken te maaien. Wat schetst zijn verbazing: een jaar later toen hij meldde het stukje grasland weer te gaan maaien werd hem voor dat moment de toegang tot het perceel ontzegd. Je gaat ten onder aan je eigen succes, zo werd hem verteld. Er groeien nu wilde orchideeën.

De koeien stonden niet te springen om naar de stal te komen. Of ze lagen nog na te genieten van het ochtendgloren? Traag kwam de kudde in beweging. Telkens achteromkijkend wie die vreemde snuiter die erbij liep wel was. Nieuwsgierigheid blijkt niet alleen een menselijke eigenschap te zijn.

Met een halfuurtje was alles op stal en konden de voorbereidingen getroffen voor het melken van de koeien. De melkput was pik en span, een klusje waar Mattias nog steeds bij ontlast wordt door zijn vader, die deze na het melken schoonspuit. Net als 50 jaar geleden kregen de koeien een lekkernij toebedeeld, gemalen graan waarvan ze tijdens het melken konden smullen en waarmee ze meteen in de goede stand stonden om uiers schoon te maken en melkmachine aan te sluiten. Verschillende getallen van hoeveelheden melk verschenen op de display’s. Bij de ene koe duurde het allemaal wat langer dan bij de andere voordat de melkmachine automatisch loskoppelde. Na 3,5 shift waren de koeien gemolken. Nog even terug het land in om de draden te verzetten. En ja hoor, bij terugkomst was de melkput alweer schoongemaakt door Mattias vader. Kort even kennis gemaakt. Daarna op naar het ontbijt alwaar Coriene met hun drie kinderen ons opwachtten met een heerlijk ontbijt voorzien van een glas overheerlijke, verse én gezonde melk. U zou het eens moeten kunnen proeven.

Na gezellig bijgepraat te hebben tijdens het ontbijt, over hoe ze tot hun keuze gekomen zijn te kiezen voor de methode ‘Boeren met ontzag’ van Wim Schippers kwam er om 10.00 uur een einde aan mijn boerderijbelevingsdag. Met een ‘verfrissende waterval’ die mij te beurt viel tijdens het aankoppelen van de melkmachine op het uier van een koe, waar ik deels op bedacht was, maar toch te laat wegsprong en de heerlijke geur van vers hooi van kruidenrijk grasland in de schuur, in de week ervoor aangevoerd, keerde ik met een voldaan gevoel huiswaarts.

Het kan dus anders. Ik had er al het nodige over gelezen. Ik mocht het uit de eerste hand vernemen van Mattias en Coriene. Een trotse boer en een trotse boerin, dankbaar als ze zijn voor het resultaat.

Iedereen die na het lezen van dit artikel denkt, als er nog eens een boerderijbelevingsdag komt, dan meld ik mij ook aan. Doen! En voor wie meer willen weten over ‘Boeren met ontzag’ , schroom niet, bij Den Hâneker hebben ze de contactgegevens van melkveehouders die daar inmiddels vertrouwd mee zijn geraakt.

Nieuw-Lekkerland, Arjan Damsteeg

N.B: Onderweg naar huis zette ik de radio aan. Het eerste wat ik hoorde: Hoe bouw je een organisatie die niet alleen financieel verantwoord is maar ook maatschappelijk bijdraagt.